تلاوت روزانه قرآن کریم، فراتر از یک وظیفه مذهبی، در واقع باز کردن دریچهای به سوی آرامش و خرد ناب در شلوغیهای دنیای مدرن است. قرآن برای قلب مومن، حکم بارانی را دارد که بر زمینی خشک میبارد و به آن حیات دوباره میبخشد.
وقتی بر خواندن حتی چند آیه در روز مداومت میکنیم، گویی ریسمانی ناگسستنی میان خود و خالق هستی ترسیم کردهایم. این استمرار، ذهن را از آشفتگیهای روزمره پاک کرده و به نگاه انسان عمق و معنا میدهد. در دنیای پرهیاهوی امروز که اطلاعات پراکنده و گاه نگرانکننده از هر سو ما را احاطه کرده است، پناه بردن به کلام وحی، نوری است که راه را از بیراهه مشخص میکند.
هیچکس در جامعه اسلامی نباید از این منبع لایزال الهی محروم بماند؛ چرا که قرآن کتاب زندگی است و برای تمام لحظات شادی، غم، تردید و تصمیمگیری ما، پیامی راهگشا دارد. خواندن روزانه آیات، حتی اگر اندک باشد، باعث میشود عطر معنویت در فضای زندگی جاری شود و روح انسان در برابر ناملایمات، صبوری و صلابت یابد. چه نیکوست که نخستین یا آخرین دقایق روزمان را با زمزمه کلامی تبرک کنیم که یادآور هدف اصلی خلقت و مسیر کمال است. این همنشینی مداوم، به تدریج رفتار و اندیشه ما را قرآنی کرده و آرامشی عمیق و درونی را به ارمغان میآورد که با هیچ لذت مادی قابل مقایسه نیست.


0 دیدگاه