رمضان؛ فرصتی برای فرار از «عبادت» به «عبودیت»

حجت‌الاسلام والمسلمین سید مهدی حسین‌زاده، استاد اخلاق تهران، در گفت‌وگو با زمر نیوز با تأکید بر نگاه قرآنی به ماه رمضان، این ماه را فرصتی استثنایی برای عبور از دینداریِ عادتی به بندگیِ آگاهانه دانست و گفت:

رمضان فقط زمان افزایش اعمال عبادی نیست، بلکه میدان «تغییر نسبت انسان با خدا»ست؛ تغییری که قرآن از آن با تعبیر «فرار» یاد می‌کند.

وی با اشاره به آیه ۵۰ سوره ذاریات تصریح کرد:

«فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ»

این آیه، دعوت به عبادتِ بیشتر نیست؛ دعوت به پناه بردن است. فرار نه از مسئولیت، بلکه از تکیه‌گاه‌های کاذب، از خودِ متورم، و از امنیت‌های دروغین به سوی خداوند.

این استاد اخلاق افزود:

در منطق قرآن، عبادت می‌تواند مقطعی و محدود به زمان باشد، اما عبودیت یک حالت دائمی است. عبادت یعنی انجام یک تکلیف؛ عبودیت یعنی زندگی کردن با احساس فقر، وابستگی و تسلیم در برابر خدا. رمضان آمده تا این عبورِ عمیق را برای انسان ممکن کند.

حجت‌الاسلام حسین‌زاده با هشدار نسبت به تقلیل رمضان به مجموعه‌ای از اعمال تکراری گفت:

اگر روزه، نماز، دعا و تلاوت قرآن در این ماه، انسان را به «فرار الی‌الله» نرساند، در سطح عبادت باقی می‌ماند و به تحول درونی منجر نمی‌شود. اما وقتی انسان در رمضان می‌فهمد که مأمن واقعیِ امنیت، امید و معنا فقط خداست، عبادت به عبودیت تبدیل می‌شود.

وی ادامه داد:

بسیاری گمان می‌کنند مشکل دینداری، کم‌کاری در اعمال است؛ در حالی که مسئله اصلی، نسبت نادرست با خداست. قرآن با تعبیر «ففروا» می‌گوید: اول جهت را درست کنید؛ اول بدانید به کجا باید پناه ببرید. آنگاه عبادت جان می‌گیرد.

این استاد اخلاق تهران تأکید کرد:

رمضان تمرین کمتر عبادت کردن نیست؛ تمرین بیشتر بنده بودن است. اگر انسان بعد از رمضان، همچنان خدا را حاشیه‌ای ببیند، یعنی از این ماه فقط گرسنگی و تشنگی نصیب برده است. اما اگر نگاهش تغییر کند، حتی زندگی عادی‌اش هم رنگ عبودیت می‌گیرد.

وی در پایان خاطرنشان کرد:

بازگشت به این منطق قرآنی، می‌تواند بسیاری از فرسودگی‌های معنوی و دینداری‌های بی‌اثر را درمان کند. رمضان فرصتی است برای بازتعریف ایمان؛ ایمانی که از مناسک عبور می‌کند و به بندگی آگاهانه می‌رسد.