امروز، خیابان جمهوری اسلامی شاهد صحنه‌ای فراموش‌نشدنی بود؛ مراسم چهلمین روز شهادت رهبر شهید، که جمعیت کثیری از مردم با هر سلیقه و پیشینه‌ای را در کنار هم گرد آورد تا یاد و خاطره‌ی او را زنده نگه دارند. خبرنگار سیاسی زمر نیوز، در میان این سیل خروشانِ مردمی که از اقصی نقاط شهر خود را به این اجتماع رسانده بودند، حضور داشت و شاهد جلوه‌هایی ماندگار از اتحاد، ایمان و استقامت بود.

 امروز، خیابان جمهوری اسلامی شاهد صحنه‌ای فراموش‌نشدنی بود؛ مراسم چهلمین روز شهادت رهبر شهید، که جمعیت کثیری از مردم با هر سلیقه و پیشینه‌ای را در کنار هم گرد آورد تا یاد و خاطره‌ی او را زنده نگه دارند. خبرنگار فرهنگی صدآنلاین، در میان این سیل خروشانِ مردمی که از اقصی نقاط شهر خود را به این اجتماع رسانده بودند، حضور داشت و شاهد جلوه‌هایی ماندگار از اتحاد، ایمان و استقامت بود.

جوانانِ اشکبار، فریادِ پیمان:

آنچه بیش از هر چیز به چشم می‌آمد، حضور پررنگ و پرشور جوانان بود. اشک‌هایشان بر گونه‌ها جاری بود، اما این اشک‌ها، اندوهی منفعلانه نبود؛ بلکه فریادی بود از جنسِ «تو را به خدا توافق نکنید و خون رهبر شهید را پایمال نکنید.» پلاکاردهایی که در دست داشتند، نه تنها از شجاعت نیروهای مسلح ایران سخن می‌گفت، بلکه روایتگرِ انسجامِ مثال‌زدنیِ جامعه‌ی امروز ایران بود؛ از هر قشر و هر بخش.

ایمان، استقامت، شجاعت؛ نمادهای زن ایرانی:

در میان این جمعیت، جلوه‌ی ایمان در چهره‌ی زنان، و استقامت در صداها، حضوری برجسته داشت. نوعِ گرفتنِ پرچم‌های مقدسِ ایران، سرشار از شجاعت و صلابت بود؛ صلابتی که در دسته‌های عزاداری که با همراهیِ ماشین‌های مزین به بلندگو، همگام با نوای حماسه‌سرایان، شعار می‌دادند و در رثای رهبر شهید ابیاتِ شورانگیز می‌خواندند، به اوج خود می‌رسید.

حضورِ پررنگِ رهبر جدید و همبستگیِ منطقه‌ای:

تصاویرِ آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای، رهبر جدیدمان، در همه جا خودنمایی می‌کرد و نمادی از تداومِ این مسیرِ پرافتخار بود. همچنین، پرچم‌های لبنان و عراق در میان عزاداران، نشان از عمقِ همبستگیِ منطقه‌ای و حمایتِ ایران از مقاومت در سراسر جهان داشت. در برخی شعارها، نگرانیِ مردم از تأخیر در یاری‌رسانی به حزب‌الله و مردمِ مقاومِ لبنان نیز خودنمایی می‌کرد؛ درخواستی صریح از هموطنان برای تسریعِ پایانِ کارِ «رژیم جعلی» و ایجادِ آسودگی برای جهان.

پیمانِ استقامت:

این گردهمایی باشکوه، فراتر از یک مراسم یادبود بود؛ تجدیدِ پیمانی بود با آرمان‌های رهبر شهید و نمایشِ قدرتمندی از انسجامِ ملی و اراده‌ی پولادینِ ملت ایران برای ایستادگی تا پیروزی نهایی.