موضوعِ توافقِ احتمالی ایران و آمریکا در سوئیس، این روزها تنها به تیترِ رسانههای سیاسی تبدیل نشده، بلکه به کانونِ اصلیِ تحلیلهای استراتژیک در محافلِ دانشگاهی و نخبگانی بدل گشته است. در همین راستا، «زمر نیوز» در گفتوگویی تفصیلی با «بهزاد تیمورپور»، کارشناسِ ارشدِ مدیریتِ ارتباطات و فعالِ فرهنگی و اجتماعی، به واکاویِ الزاماتِ مواجهه با فضای پس از توافق پرداخته است.
تیمورپور در آغازِ این گفتوگو با استناد به بیتی از مولانا که مسیرِ جوششِ حقیقت را در گرویِ «تشنگیِ صادقانه» میداند، بحث را اینگونه آغاز کرد:
«آب کم جو، تشنگی آور به دست / تا بجوشد آبت از بالا و پست»
او معتقد است توافق، بیش از آنکه یک رویدادِ دیپلماتیک باشد، یک «زلزلهی نمادین» در نظامِ معناییِ کشور است. در ادامه، چکیدهای از دیدگاههای راهبردی این کارشناس را از نظر میگذرانید:
۱. توافق، آغازِ «جنگِ روایتها»ست
تیمورپور در پاسخ به این پرسش که اصلیترین چالشِ ما پس از توافق چیست، گفت: «در علومِ ارتباطات، هر تحولِ بزرگی بلافاصله واردِ میدانِ روایتسازی (Framing) میشود. بزرگترین غفلتِ ما این خواهد بود که اجازه دهیم دشمن، «توافق» را نه یک «فتحالفتوحِ دیپلماتیک و محصولِ مقاومت»، بلکه یک «عقبنشینی» معنا کند. ما باید مرکزِ فرماندهیِ روایتِ ملی را فعال کنیم تا نگذاریم دشمن با ابزارِ جنگِ شناختی، امیدِ مردم را به سرخوردگی بدل کند.»
۲. «امنیتِ ادراکی»؛ اولویتِ نخست
این کارشناسِ مدیریت ارتباطات با اشاره به اهمیتِ مدیریتِ انتظاراتِ اجتماعی تصریح کرد: «پس از توافق، جامعه واردِ مرحلهی «انتظارِ پرتنش» میشود. مردم حق دارند درباره معیشتِ خود نگران باشند. در اینجا، «امنیتِ ادراکی» مهمتر از امنیتِ نظامی است. اگر مردم احساس کنند مسئولین صادقانه و گامبهگام با آنها سخن میگویند، سرمایهی اجتماعی تقویت میشود. نباید با وعدههای رویایی، توافق را به ابزاری برای سرخوردگیِ بعدی تبدیل کنیم.»
۳. پیوندِ «توافقِ خارجی» با «توانِ داخلی»
تیمورپور در بخش دیگری از این گزارش گفت: «از منظرِ اقتصادِ سیاسی و اجتماعی، نباید اجازه داد توافق به «مصرفگراییِ هیجانی» بینجامد. ما باید پیامِ شفافی داشته باشیم: «توافق، یک فرصت برای تقویتِ زیرساختهای تولید است، نه مجالی برای تنپروری و مصرفگرایی». اقتدارِ اقتصادیِ ایران در کارخانهها و شرکتهای دانشبنیان ساخته میشود، نه در کفِ بازارِ سیاه؛ این همان گفتمانی است که باید در لایههای مختلفِ جامعه رسوخ کند.»
۴. توافق، فرصتی برای «بازنماییِ تمدنی»
این فعالِ اجتماعی در پایانِ گفتوگو با زمر نیوز، بر ضرورتِ کنشگریِ فعالِ بینالمللی تأکید کرد: «ایرانِ پس از توافق، باید به جهان نشان دهد که یک «کنشگرِ عقلانی، مقتدر و صلحطلب» است. ما باید با دیپلماسیِ عمومیِ هوشمند، تصویرِ تمدنیِ ایران را فراتر از کلیشههای رسانههای غربی به نمایش بگذاریم. مدیریتِ معنا، یعنی ایرانِ ما فردا، صدایِ استقلال و پیشرفتِ توأمان باشد.»