به گزارش زمر نیوز، دکتر علوی عضو شورای اسلامی شهر تهران با بیان اینکه رخدادهای عظیم ملی را نمیتوان تنها با آمار و مشاهدات سطحی تحلیل کرد، بر ضرورت درک لایههای زیرینِ این پیوند اجتماعی تأکید نمود. وی با تفکیک دقیق میان دو مفهوم «محبت» و «مَوَدَّت»، معتقد است آنچه در تشییع رهبر شهید رخ داد، نه صرفاً یک ابراز احساساتِ گذرا، بلکه تجلی یک «مَوَدَّتِ سازمانیافته» بوده است.
تمایز استراتژیک میان «محبت» و «مَوَدَّت»
دکتر علوی با تأکید بر لزوم اعرابگذاری و دقت در واژگان، تصریح کرد: «محبت، امری قلبی و اغلب انفعالی است؛ نوعی احساس که ممکن است در برابر فشارهای اقتصادی یا تنشهای رسانهای دستخوش تغییر شود. اما «مَوَدَّت» (با تشدید بر دال که نشاندهنده تکرار و استمرار است)، «محبتِ عملیشده» و عبورکرده از ساحتِ قلب به میدانِ رفتار و مسئولیتپذیری است.»
این پژوهشگر اجتماعی بر این باور است که جامعه امروز ایران، بیش از آنکه به محبتِ هیجانی نیاز داشته باشد، نیازمند استراتژی «مَوَدَّت» است؛ چرا که مَوَدَّت به دلیل ماهیتِ کنشگرایانهاش، میتواند شکافهای اجتماعی را پر کرده و انسجام ملی را در برابر تهدیدات حفظ کند.
سلسلهمراتبِ سهگانه مَوَدَّت در نگاه دکتر علوی
در گزارش تحلیلی دکتر علوی، این مفهوم در سه سطح راهبردی مورد واکاوی قرار گرفته است:
۱. مَوَدَّت اجتماعی (زیربنا): لایهای از تعلق که به عنوان پادزهر «قطبیسازی» عمل میکند و مردم را فارغ از تفاوتهای سلیقهای، در یک جبههی همدردی قرار میدهد.
۲. مَوَدَّت سیاسی (رویکرد مدیریتی): این سطح، ناظر بر «آداب رقابت» در میان جریانهای سیاسی است. وی معتقد است مَوَدَّت سیاسی میتواند اختلافات جناحی را از «حذفِ رقیب» به «رقابتِ مبتنی بر خیرِ عمومی» ارتقا دهد.
۳. مَوَدَّت انقلابی (سطحِ عالی): اوجِ وفاداری که در آن فرد، منافع شخصی و حزبی را برای حفظ هویت جمعی قربانی میکند؛ امری که در حماسه تشییع رهبر شهید به عینه مشاهده شد.
ضرورت گذار به «استراتژی نهادی»
دکتر علوی در پایان با ارائه یک جمعبندی مدیریتی، نسبت به تحلیل رفتنِ این سرمایه اجتماعی هشدار داد. وی تأکید کرد: «اگر سیاستگذاران و مدیران، این ظرفیتِ عظیمِ مَوَدَّت اجتماعی را به ساختارها و شبکههای همکاریِ مردمی تبدیل نکنند، این سرمایه دچار فرسایش خواهد شد.»