به گزارش زمر نیوز، سید احمد علوی، عضو شورای اسلامی شهر تهران و تحلیلگر مسائل سیاسی، در گفتوگو با «صد آنلاین» به واکاوی ابعاد و لایههای پنهان پدیده «نفوذ» در ساختار تصمیمسازی کشور پرداخت و بر تمایز بنیادین و راهبردی میان دو مقوله «جاسوسی» و «نفوذ» تأکید کرد.
علوی با اشاره به غفلتهای موجود در حوزه امنیت شناختی و تفکیک مفهومی این دو پدیده اظهار داشت: «جاسوسی یک کنش مقطعی و اطلاعاتمحور است که در آن فرد بهدنبال سرقت اسناد، نقشهها یا دادههای موجود است و با انتقال اطلاعات مأموریت پایان مییابد؛ اما نفوذ، فرآیندی تدریجی، فکری و بلندمدت است که در آن دشمن به جای سرقت اسناد، بهدنبال تغییرِ ذهنیت فردِ امضاکننده و القای شیوه تصمیمگیری همراستا با منافع خود است. جاسوسی سرقت از انبار اطلاعات است، اما نفوذ، آلودهسازی موتور محرک تصمیمسازی کشور است.»
وی با رد این انگاره که نفوذ صرفاً به نهادهای اطلاعاتی و امنیتی محدود میشود، تصریح کرد: «آسیبپذیرترین بخش در برابر نفوذ، کانونهای تصمیمگیری، اتاقهای فکر، تدوین پیشنویس لوایح و تنظیم مقررات اقتصادی و اجتماعی نظیر وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و نهادهای حمایتی است. جریان نفوذ بدون نیاز به جابهجایی اسناد محرمانه، با ارائه تحلیلهای بهظاهر کارشناسی و استفاده از ابزارهای کاملاً قانونی، تصمیمگیران را به سمت اقدامات فاجعهبار و بیثباتی اجتماعی هدایت کرده و دست به پروژهسازی برای شکست میزند.»
عضو شورای شهر تهران درباره شیوه شناسایی جریانهای نفوذی از کارشناسان منتقد گفت: «شاخص اصلی پایش رفتاری، “تکرارِ نتایج معکوس” است. عنصر نفوذی بهصورت مستمر تصمیماتی را با بستهبندی کارشناسی موجه پیشنهاد میدهد که در عمل به تضعیف نهادهای حاکمیتی، ایجاد گسست میان مردم و نظام و توقف پروژههای راهبردی ختم میشود؛ در واقع نفوذ، هنر بهرهبرداری از مصلحتهای مقطعی برای وارد کردن ضربات راهبردی به منافع بلندمدت کشور است.»
علوی تنها راهکار مقابله با این تهدید شناختی را تقویت شفافیت و تنوعبخشی به منابع تصمیمسازی دانست و افزود: «صرف افزایش نظارتهای امنیتیِ سنتی برای مهار نفوذ کافی نیست؛ بلکه باید فرآیند پشتیبانی تصمیم (DSS) ارتقا یافته و از تکصدایی و انحصار مشاوره در حلقههای خاص مدیریتی جلوگیری شود. مدیران ارشد کشور موظفاند سواد “تحلیل پیامد” را ارتقا داده و آثار ۵ ساله مشاورهها را به دقت بسنجند.»
وی در پایان خاطرنشان کرد: «در عصر نبردهای شناختی، خطرناکترین دشمن نیرویی است که با پوشش خودی و با کلید قانونی از درون مسیر تخریب را هموار میسازد؛ از این رو صیانت از عقلانیت مدیریتی و سازوکار تصمیمسازی، اولویتی بالاتر از حفاظت فیزیکی اسناد دارد و نباید به مشاورههای بهظاهر بینقص اعتماد مطلق داشت.»