تاریخ : 1405,دوشنبه 09 شهريور00:43
کد خبر : 827720 - سرویس خبری : سیاسی

ضرورت «روایت قدرت» در هندسه حکمرانی؛ سید احمد علوی: انسجام ملی، ثمره پیوند «قدرت» و «مودت» است


ضرورت «روایت قدرت» در هندسه حکمرانی؛ سید احمد علوی: انسجام ملی، ثمره پیوند «قدرت» و «مودت» است

​​​​​​​زمر نیوز: در شرایطی که فضای عمومی جامعه نیازمند ترسیم افق‌های روشن و تقویت سرمایه اجتماعی است، تبیین دقیق بیانات اخیر رهبر معظم انقلاب پیرامون «روایت قدرت» به یکی از اولویت‌های راهبردی تبدیل شده است. در همین راستا، گفتگویی با سید احمد علوی، عضو شورای شهر تهران و نظریه‌پرداز مودت اجتماعی انجام دادیم تا ابعاد این انگاره راهبردی را در زیست اجتماعی مردم واکاوی کنیم.

به گزارش زمر نیوز، سید احمد علوی در این گفتگو با تبیین پیوند ناگسستنی میان «بازنمایی قوت‌ها» و «انسجام اجتماعی» اظهار داشت: «پیام رهبر معظم انقلاب، یک نقشه راه دقیق برای مدیریت ادراکات عمومی است. ما زمانی به انسجام پایدار دست می‌یابیم که حول یک معنای مشترک و احساس پیروزی جمعی، هم‌افزایی کنیم. روایت قدرت، در حقیقت تولید سرمایه‌ای است که سدِ محکمی در برابر نفوذ ناامیدی در لایه‌های جامعه ایجاد می‌کند.»

این عضو شورای شهر تهران با تشریح «نظریه مودت اجتماعی» تصریح کرد: «قدرتِ سخت به‌تنهایی ضامن اقناع عمومی نیست؛ بلکه باید این قدرت را با زبان “مودت” و عاطفه انسانی روایت کرد. قدرتِ عاری از مودت، به تکبر و استعلا منجر می‌شود و مودتِ فاقد قدرت، ناتوانی و ضعف را در پی دارد. تنها در نقطه تلاقی این دو، انسجام اجتماعی شکل می‌گیرد و ملت با گام‌هایی استوار و قلبی مطمئن به سوی تحقق “ایرانِ قوی‌تر” حرکت می‌کنند.»

علوی در بخش دیگری از این گفتگو، در پاسخ به پرسشی پیرامون مدیریت بیان چالش‌ها و ضعف‌ها در فضای عمومی، خاطرنشان کرد: «بیان صادقانه ضعف‌ها در محیط‌های تخصصی و مدیریتی برای حل مسئله و اصلاح امور، یک ضرورت عقلانی است؛ اما برجسته‌سازی و بزرگ‌نمایی کاستی‌ها در فضای عمومی، به‌ویژه در زمانی که جبهه رسانه‌ای دشمن به دنبال تضعیف روحیه ملی است، به‌صلاح انسجام جامعه نیست.»

وی در پایان با استناد به آموزه قرآنی «و امّا بِنِعمَة ربِّکَ فَحَدِّث» تأکید کرد: «راهبرد اصلی ما باید برجسته‌سازی نعمات و نقاط قوت کشور باشد. این رویکرد، مودت اجتماعی را جایگزین نگرانی و سرگردانی کرده و بسترساز یک حرکت ملی رو به جلو خواهد بود.»