
زمر نیوز: جناب آقای تیمورپور، واژه صبر در ادبیات قرآنی حضوری شگفتانگیز و پربسامد دارد. از منظر دانش ارتباطات و مهندسی ذهن، چرا خداوند تا این اندازه بر این مفهوم تأکید کرده است؟
بهزاد تیمورپور:
بسمالله الرحمن الرحیم. سلام و درود به مخاطبان ژرفاندیش پایگاه خبری زمر نیوز.
وقتی متون وحیانی را با عینک روانشناختی و علم ارتباطات واکاوی میکنیم، با یک شگفتی آماری و مفهومی روبهرو میشویم. مشتقات ریشه «صبر» بیش از ۱۰۳ بار در قرآن کریم تکرار شده است. این حجم از تأکید، یک توصیه اخلاقی ساده نیست، بلکه یک «فرمان بالادستی در نظامنامه خلقت» است.
خداوند در آیات متعددی با خطابهای صریح نظیر «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ» یا «وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُکَ إِلَّا بِاللَّهِ»، انسان را به تسلیح به این سلاح فراخوانده است. چرا؟ چون طبع بشر در سوره معارج «هلوع»، «جزوع» و «منوع» معرفی شده است؛ یعنی موجودی ذاتاً شتابزده، کمطاقت و انحصارطلب در دادههای مادی. انسان امروز در عصر پرسرعت ارتباطات، بهشدت دچار خطای محاسباتی در واکنشهای آنی شده است. تأکید مکرر قرآن بر صبر، در واقع کالیبره کردن ذهن بیقرار انسان در برابر طوفان دادهها و بحرانهای پیشبینینشده است.
زمر نیوز: شما از صبر بهعنوان یک «تکنیک پیچیده و الماسی» یاد میکنید. چرا این تمثیل را به کار میبرید و ساختار این تکنیک چیست؟
بهزاد تیمورپور:
الماس نماد بالاترین درجه سختی، شفافیت، انعطافناپذیری در برابر خراشیدگی و توانایی شکست نور است؛ در حالی که از کربن عادی تحت فشار و حرارت هولناک شکل گرفته است. صبر قرآنی دقیقاً چنین ماهیتی دارد. صبر، انفعال، کرختی یا بیتفاوتی نیست؛ بلکه «بالاترین سطح از مدیریت خردمندانه اراده و انرژی روانی» است.
صبر یک تکنیک الماسی است، زیرا به انسان قدرت میدهد که ضربات سهمگین محیطی، توهینها، شکستهای مقطعی و التهابات روانی را جذب، خرد و مدیریت کند، بدون اینکه ساختار شخصیتی او فرو بریزد. این تکنیک چندوجهی شامل سه لایه حیاتی است:
۱. صبر بر طاعت: انضباط آهنین در پایبندی به اصول استراتژیک و ارزشها؛
۲. صبر از معصیت: بازدارندگی در برابر تکانههای هیجانی، وسوسههای منفعتطلبانه و سقوط اخلاقی؛
۳. صبر بر مصیبت: تابآوری استراتژیک در مواجهه با تلاطمهای ناخواسته روزگار.
کسی که به این تکنولوژی درونی مسلط شود، هیچ بحرانی نمیتواند او را از تعادل خارج کند.
زمر نیوز: نکته بسیار جسورانهای که شما مطرح میکنید، ارجحیت و تقدم رتبهایِ «صبر» بر «دعا» در فرایند حل مسائل است؛ در حالی که عموم جامعه حل مشکلات را ابتدا از مسیر دعا جستوجو میکنند. این تقدم را چگونه صورتبندی میکنید؟
بهزاد تیمورپور:
اجازه دهید دقیق تبیین کنم؛ دعا مغز عبادت است («الدُّعَاءُ مُخُّ الْعِبَادَةِ») و اتصال انسان به منبع لایزال قدرت الهی است که به جای خود کاملاً درست، اصیل و ضروری است. اما نکته باریکتر از مو در ترتیب نظام علّی و معلولی آفرینش نهفته است.
در آیه شریفه «اسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ»، صبر حتی در لفظ بر صلاة (که کانون دعا و استمداد است) مقدم شده است. علت روشن است: تا ظرف وجودی انسان تثبیت نشود و طوفان درونی با ابزار صبر آرام نگیرد، ذهن توان ارتباط مؤثر با ساحت قدس و دریافت پاسخ دعا را نخواهد داشت. انسانی که دچار جزع و هول است، حتی دعایش هم مضطربانه و همراه با طلبکاری از سنتهای الهی است.
صبر، ظرفیتسازی است؛ دعا، نزول باران رحمت. باران شدید بر زمینی که شخم نخورده و مستحکم نشده، به سیلاب ویرانگر بدل میشود. اول باید با صبر، زمین بازی ذهن را تثبیت کرد، تدبیر عقلانی را به میدان آورد و اراده را قوام بخشید، سپس با دعا نصرت الهی را جذب نمود. دعا بدون صبر، تلاشی برای تغییر قوانین قطعی عالم به سود راحتطلبی انسان است؛ در حالی که صبر، تن دادن هوشمندانه به فرایند تکاملی حل مسئله است.
زمر نیوز: پیوند این مؤلفه قرآنی با «مدیریت ارتباطات فردی و اجتماعی» در جهان امروز چگونه بازتعریف میشود؟
بهزاد تیمورپور:
بسیاری از فروپاشیهای خانوادگی، ورشکستگیهای سازمانی و شکافهای عمیق اجتماعی در جامعه کنونی، ناشی از فقر همین تکنیک الماسی است. در دانش ارتباطات، اصلی داریم به نام «فاصله میان محرک و پاسخ». حیوانات به محرک، پاسخ غریزی و فوری میدهند؛ اما کرامت انسان در این است که میان محرک بیرونی و کنش بیرونی خود، یک فضای طلایی مکث ایجاد کند.
این فضای مکث، همان «صبر» است. وقتی در ارتباطات میانفردی یا منازعات سازمانی دچار خشم، شایعه، تهدید یا ناملایمتی میشویم، واکنش آنی و هیجانی، زنجیرهای از خطاهای دومینووار تولید میکند. صبر به مدیر، فعال رسانهای و کنشگر اجتماعی این امکان را میدهد که:
صبر، سنگبنای مدیریت افکار عمومی و تابآوری سیستمهاست. اگر جامعهای تکنیک صبر را بیاموزد، در برابر بمباران اخبار جعلی، نوسانات اقتصادی و عملیاتهای روانی دشمن واکسینه میشود.
زمر نیوز: پیام پایانی شما برای مدیران، فعالان رسانه و نسل پرسشگر امروز در مواجهه با چالشهای پیشرو چیست؟
بهزاد تیمورپور:
پیام پایانی من این است که صبر را از کنج عزلت یا معنای تحریفشده انفعال بیرون بکشیم. صبر، بالاترین کنشگری فعال است. همانگونه که قرآن در آیه پایانی سوره آلعمران یک بسته چهارگانه راهبردی به ما ارائه میدهد: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَصَابِرُوا وَرَابِطُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ».
خداوند میفرماید اول در خود صبور باشید، دوم در برابر فشارها و رقبای بیرونی ایستادگی متقابل و استقامت همگانی (صابرو) به خرج دهید، سوم پیوندهای ارتباطی و شبکهای خود را مستحکم سازید (رابطوا)، و چهارم چارچوبهای تقوا را نقض نکنید تا به رستگاری و پیروزی برسید. پیروزی نهایی در هر نبرد ارتباطی، اقتصادی و تمدنی، متعلق به کسی است که هندسه الماسی صبر را استادانهتر پیادهسازی کند.
زمر نیوز: از فرصتی که در اختیار زمر نیوز قرار دادید و نگاه راهبردیتان به این مفاهیم اصیل، بینهایت سپاسگزاریم.