به گزارش خبرنگار سیاسی زمر نیوز، اظهارات اخیر انور قرقاش، مشاور دیپلماتیک رئیس امارات متحده عربی پیرامون جزایر سه‌گانه (ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک)، بار دیگر ابعاد جنگ شناختی و تلاش‌های فرامنطقه‌ای برای ایجاد تنش ساختگی در خلیج فارس را عیان ساخت. بررسی حقوقی این ادعاها ابعاد زیر را روشن می‌سازد:
۱. نقص بنیادین اسناد ادعایی امارات: کشور امارات متحده عربی در دسامبر ۱۹۷۱ میلادی تأسیس شده است؛ در حالی که اسناد مکتوب، نقشه‌های تاریخی و آرشیوهای وزارت خارجه بریتانیا، فرانسه و عثمانی در قرن‌های ۱۸ و ۱۹ میلادی، حاکمیت قطعی و مستمر ایران بر جزایر سه‌گانه را به ثبت رسانده‌اند. قدمت این مالکیت به قرن‌ها پیش از تولد سیاسی امارات بازمی‌گردد.
۲. بطلان مفهوم «مذاکره سرزمینی»: حقوق بین‌الملل و اصول منشور ملل متحد بر صیانت از تمامیت ارضی کشورها تأکید دارد. جمهوری اسلامی ایران همواره اعلام داشته است که حاکمیت ملی و سرزمینی، موضوعی داخلی و حل‌شده است که هیچ‌گونه سناریویی برای «مذاکره» یا «داوری بین‌المللی» بر روی آن موضوعیت ندارد.
۳. پیامدهای ثبات‌زدای سیاست‌های ابوظبی: اتخاذ مواضع تدافعی-تهاجمی از سوی مقام‌های اماراتی، در راستای پروژه کلان غرب برای ایجاد شکاف در روابط همسایگی کشورهای حوزه خلیج فارس است. تهران ضمن حسن‌نیت در دیپلماسی منطقه‌ای، صراحتاً خطوط قرمز امنیتی خود را ترسیم کرده و هرگونه خطای محاسباتی را با پاسخ قاطع مواجه خواهد ساخت.