مدیریت تنگه هرمز؛ فراتر از سیاست، قلب تپنده‌ی اقتصاد جهانی

سرویس اقتصادی زمر نیوز – در حالی که برخی تحلیل‌های رسانه‌ای تلاش دارند تأکید ایران بر مدیریت تنگه هرمز را صرفاً در چارچوب واکنش‌های سیاسی یا تنش‌های مقطعی تحلیل کنند، نگاهی به زنجیره‌ی تأمین صنایع جهان نشان می‌دهد که موضوع بسیار فراتر از این مباحث است. تنگه هرمز، تنها یک آبراه برای انتقال نفت خام نیست؛ بلکه شریان حیاتی تأمین نهاده‌های تولید و مواد اولیه‌ی صنایع کلیدی در سراسر جهان است.

آمارهای اخیر نشان می‌دهد که هرگونه نوسان در این آبراه، فوراً امنیت صنعتی جهان را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. تنها در چند هفته اخیر، با بروز چالش در ترافیک این منطقه، صادرات LNG حدود ۹۵ درصد، اوره ۸۳ درصد، متانول ۸۰ درصد و آمونیاک ۷۵ درصد کاهش یافته است. این اقلام، خوراک اصلی نیروگاه‌ها، پتروشیمی‌ها و صنایع تولید کود و کشاورزی در سطح بین‌المللی هستند؛ به این معنا که اختلال در تنگه هرمز، یعنی رکود کارخانه‌ها و تهدید امنیت غذایی و انرژی در بسیاری از نقاط جهان.

از این منظر، «مدیریت تنگه هرمز» نه یک انتخاب سیاسی، بلکه یک ضرورت راهبردی برای تبدیل شدن به کنشگر اصلی در مناسبات اقتصادی جهان است. قاعده‌گذاری بر سازوکارهای این آبراه، به ایران این قدرت را می‌دهد که به عنوانِ «تأمین‌کننده امنیت زنجیره ارزش جهانی» ایفای نقش کند.

دستیابی به جایگاه مدیریت بر این گلوگاه، عملاً به معنای در اختیار داشتن اهرمی است که می‌تواند معادلات امنیتی و صنعتی جهان را بازتعریف کند. ایران با اشراف بر این واقعیت، در حال حرکت به سمت مدلی از حکمرانی است که در آن، جایگاه جهانی کشور بر پایه تأمین ثبات برای صنایع دنیا بنا شده است. این همان نقطه‌ای است که بسیاری از قدرت‌های اقتصادی جهان، دیر یا زود باید به رسمیت بشناسند.